ارتودنسی دندان

ارتودنسی شاخه ای از دندانپزشکی است که دندان ها و فک هایی را که در جای نامناسبی قرار می گیرند اصلاح می کند. دندان هایی که در جایگاه نامناسبی قرار می گیرند و شکل نامتعارفی دارند مشکلات بهداشتی مختلفی ایجاد می کنند. تمیز نگه داشتن دندان ها سخت تر می شود. بیماری که دندان های نامرتبی دارد در معرض خطر ابتلا به پوسیدگی دندان و بیماری های پریودنتال قرار دارد. این وضعیت به دندان هایی که مسئول جویدن غذا هستند فشار بیشتری وارد می کند و متعاقبا در طولانی مدت عوارض مختلفی به جا می گذارد از جمله:

• پوسیدگی دندانها
• مشکلات لثه ای
• خوب جویده نشدن دندانها و مشکلات گوارشی
• سردرد
• مشکلات TMJ
• احساس درد درگردن، شانه و پشت
• همچنین دندان های کج و نامرتب به زیبایی ظاهر شخص آسیب می زند.

مزایای استفاده از درمان ارتودنسی عبارتند از:

1. با استفاده از ارتودنسی، بسیاری از مشکلات دندان و فک رفع می‌شود، در نتیجه طول عمر دندان‌ها بیشتر می‌شود.
2. از مهم‌ترین مزایای ارتودنسی می‌توان به فراگیر‌بودن حیطه‌ی درمانی آن اشاره کرد. به عنوان مثال قابلیت درمان انواع مختلف حرکات دندان مانند تصحیح زاویه‌ی غلط، بیرون‌زدگی، چرخش، جابه‌جایی ریشه و تو‌رفتگی را دارد.
3. ارتودنسی، انواع مختلفی دارد که بیمار و پزشک با توجه به شرایط و نیاز می‌توانند یکی از روش‌ها را انتخاب کنند، مثلا در صورتی که بیمار با ظاهر ارتودنسی مشکل داشته‌باشد، می‌تواند از بریس‌های سرامیکی یا شفاف استفاده کند.
4. رعایت موارد بهداشتی با وجود دندان‌هایی که ظاهر نامناسبی دارند، دشوار است، پس بعد از انجام ارتودنسی به راحتی می‌توان موارد مراقبتی و بهداشتی دهان و دندان را رعایت کرد.
5. وقتی دندان‌ها سرجای خود نباشند، در صورت وارد شدن نیرو به آن‌ها، به برخی دندان‌ها بیشتر و به برخی دیگر کمتر نیرو وارد می‌شود که باعث آسیب پذیری دندان و حتی لثه خواهد شد. با کمک این ارتودنسی این مشکل نیز برطرف می‌شود.
6. ارتودنسی با ایجاد هماهنگی و نظم بین دندان‌ها، مشکلات غذا خوردن و هضم آن را رفع می‌کند.

جهت مطالعه بیشتر مقاله لمینت یا ارتودنسی را مطالعه کنید.

انواع ارتودنسی دندان :

• ارتودنسی ثابت : این نوع ارتودنسی همانطور که از اسمش پیداست، دستگاه ثابتی دارد و باید به طور دائم در دهان بماند. با استفاده از ارتودنسی ثابت، بیشتر مشکلات آرواره‌ای و دهانی شما رفع خواهد شد. خوبی این روش این است که دندانپزشک نگران نگهداری و مراقبت دستگاه نیست.
• ارتودنسی متحرک : در این روش از پلاکت‌های متحرکی استفاده می‌شود که خود بیمار در دهانش قرار می‌دهد؛ و می‌تواند هنگام غذا خوردن یا مسواک زدن آن را از دهان بیرون آورد.
• ارتودنسی با استفاده از براکت یا بریس‌های فلزی : ارتودنسی با استفاده از براکت‌های فلزی، قدیمی‌ترین روش ارتودنسی است. این روش ارزان‌ترین روش هم به حساب می‌آید.
• ارتودنسی با استفاده از براکت یا بریس‌های سرامیکی : کسانی که می‌خواهند ارتودنسی دندان‌هایشان کمتر دیده شود، می‌توانند از سرامیک برای این کار استفاده کنند.
• ارتودنسی شفاف یا نامرئی : این نوع از ارتودنسی مثل ارتودنسی سرامیکی جلوه‌ی کمتری دارد و برای بزرگسالانی که با ظاهر ارتودنسی مشکل دارند، مناسب می‌باشد.
• ارتودنسی با استفاده از سیستم لینگوال : تفاوت این ارتودنسی با ارتودنسی‌های دیگر مثل بریس‌های فلزی، این است که در سیستم لینگوال، پلاکت‌ها پشت دندان‌ها نصب می‌شوند.
• ارتودنسی دیمون : بریس دیمون یک نوع از بریس‌های تنظیم شونده است که همانند بریس‌های فلزی سنتی روی دندان‌ها نصب می‌شود. اما در بریس‌های دیمون به جای استفاده از براکت‌هایی که به شدت روی دندان‌ها سفت و محکم شده و نیاز به تنظیم مرتب دارند.

چگونه متوجه می شوید که به ارتودنسی نیاز دارید؟

فقط دندانپزشک یا متخصص ارتودنسی می تواند تعیین کند که آیا شما می توانید از ارتودنسی استفاده کنید یا خیر. به کمک ابزارهای تشخیصی که شامل یک تاریخچه کامل پزشکی و دندانپزشکی هستند، یک معاینه بالینی، مدل های گچ دندان هایتان و تصویر برداری اختصاصی، یک پزشک ارتودنتیست می تواند تصمیم بگیرد آیا ارتودنسی نیاز دارید یا خیر. و این ارتودنتیست است که می تواند طرح درمانی صحیحی برای رفع مشکل دندان ها پیشنهاد دهد.

اگر به یکی از وضعیت های زیر دچار هستید ممکن است نامزد انجام ارتودنسی باشید.

• Overbite، زمانی که دندانهای فوقانی هم پوشانی عمودی زیادی بر روی دندانهای ردیف پایین دارند.
• Underbite، به ظاهر “بولداگ” معروف است که در آن دندان های ردیف پایین خیلی جلوتر از دندان های فوقانی قرار می گیرد و ردیف بالا بیش از حد عقب هستند.
• Crossbite، هنگام جویدن دندانهای بالا از بعد عرضی به درستی بر روی دندانهای پایین قرار نمی گیرند
• Open bite، یا باز بودن بین دو فک در ناحیه جلو عقب یا کناره ها• Misplaced midline یا خط میانی نابجا – هنگامی که خط میانی دندان های فوقانی با خط میانی دندان های پایینی در یک راستا قرار نمی گیرند.
• Spacing یا فاصله، فضاهای بین دندان ها که ممکن است بر اثر از دست دادن یک دندان یا حتی رشد ناقص یا عدم رشد یک دندان به وجود بیاید.
• Crowding یا شلوغی دندان، زمانی که تعداد زیادی دندان (بیشتر از حد نرمال) در یک ردیف دندانی قرار می گیرند. این وضعیت منجر به روی هم افتادن دندانها می شود.